Suplikacja do nieobecnej muzy

Gdzie się muzo podziałaś, , wszeteczna cholero?
Grafomańskich pierdół napisałem zero,
Żaden temat, wątek ni pomysł ciekawy,
Nie gości w mej głowie, możem wypadł z wprawy?
Może umysł już nie ten, nie myśli zbyt prędko?
Może rymy przestałem wyławiać jak wędką?
Może to sen zimowy, niedobry pisaniu?
Może na zbyt długo zaległem w posłaniu?
Lecz próbuję, na trzeźwo i piwem podlany,
Przyjdźże do mnie więc muzo, ty damo nad damy,
Dajże biegłość języka, ciekawe pomysły
Niechaj grafoman tworzy, niech się sypią iskry
Kiedy jednak pogardzasz mym tęsknym westchnieniem
Człowieka, który czeka ciebie z utęsknieniem,
Skoroś się okazała tak wyniosła dama,
Sam sobie dam radę, więc pierdol się sama!